მოდელი 18/12

დღეს წიგნის მაღაზია დიოგენეში ახალი წიგნის, გურამ მეგრელიშვილის მოდელი 18/12–ის, პრეზენტაცია გაიმართა.

დიალოგი 1
–ელე, დღეს სულ გცალია ხო?
–კი
–7ზე წიგნის პრეზენტაციაა, წამოხვალ?
–რავი, ალბათ კი. რა წიგნის?
–ხზ. მეილზე მომივიდა წერილი.

იქ მისულებს ჩვენთვის ჯერ კიდევ უცნობი ავტორი დაგვხვდა , ასევე უცნობი წიგნით ხელში. ეს კი თვითონ ავტორი. იცნობდეთ, რა იცი რა ხდება..

დიალოგი 2
–ნინო, კაი, გასაგებია, მაგრამ ჩვენ რა გვინდა აქ?
–ხზ

ჰო, ცოტახანს ხალხს დავაკვირდი. იმ ხუჭუჭა ბიჭს მართლა კარგი ცხვირი ჰქონდა, კარგ საროჩკიანს კი–კარგი კულონი. დღეს კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ მოსმენის კულტურა არ გვივარგა. უკანა რიგებში მუდმივად ხმაურობდნენ, რამაც თვითონ ავტორიც გააღიზიანა…

ბოლოს მოხდა ის, რისი მოყოლაც არ მინდა, უბრალოდ, რთულია, როცა გეღიმება, თან არ უნდა გაგეღიმოს.. ეს მომენტი კარგად დააფიქსირა ელემ. მე და ჩემი და.

დიალოგი 3
–ელე, მეჩქარება.
–კიდევ?(5 წუთის შემდეგ)
–არა, დაიკიდე…

აღსანიშნავია, რომ ამ წიგნის ბეჭდური და ელექტრონული ვერსია ერთად გამოვიდა. ასევე სიმბოლურად ელექტრონული ავტოგრაფიც გასცა მწერალმა.

დიალოგი 4
–გავიდეთ რა..
–მოიცა მორჩეს..
–…
–ჰოკაი.
(2 წუთში…)
–შენს საყვარელ სასტუმროს გადავუღებ რა…

პ.ს. წიგნის პრეზენტაცია არ მომეწონა. გამოსვლისთანავე ყველაფერი დაგვავიწყდა და სულ სხვა თემებზე ავლაპარაკდით. ალბათ ეს მე ვარ ასეთი, ყველაფერს რომ კრიტიკული თვალით ვუყურებ… ჰო, ეს დიოგენეს უფასო რეკლამა გამოვიდა, რა მაგათი ბრალია ცუდი პრეზენტაცია…

Advertisements