დასასრული

რას აკეთებთ მაშინ, როდესაც ურთიერთობა სრულდება? ალბათ ტირით, შემდეგ კი თავს იიმედებთ იმით, რომ თავისუფლება ჯობს… არ ვაპირებ ვამტკიცო ის, რომ თავისუფლება ჯობს. ურთიერთობაში ყოფნა ბევრად მირჩევნია, მაგრამ ახლა მარტო ვარ, ამიტომაც მომიწევს დავიწყო ამ ყველაფერში დადებითი რაღაცეების მონახვა.
დღეს, 29 მარტს, ყველაფერი მორჩა…

–ახლა წახვალ, დაიძინებ და…(მე)
–აღარ გავიღვიძებ…
–არა, დაიძინებ და დიდხანს გეძინება. შემდეგ გაიღვიძებ და ყველაფერი კარგად იქნება, დამიჯერე.
–ნინო, არაა ეგრე ადვილად ყველაფერი.
–ვიცი…
–…ახლა ცდილობ რომ ცრემლები შეიკავო ხო?
–აჰამ…(და უკვე მეორედ ავიხედე ზემოთ, რომ ცრემლები არ წამომსვლოდა). ფეისბუქზე ოფლაინში ჩაგსვამ, ანსაბსქრაიბს მოგცემ. აღარ გნახავ დაგეგმილად არასდროს. ვიქნები ცოტახანს ცუდ ხასიათზე, მაგრამ მალე გადავიტან. ვის არ მოსვლია.. მე მითუმეტეს… გაწყობს?
–(დიდი ხანი დუმილი) შენ როგორც გინდა…
–კარგი, წავედით…
–წავედით…

ბოლოს შუბლზე მაკოცა, გამიღიმა და წავიდა. მეც წავედი. უკან არ მომიხედავს… ლამის იყო ყველაფერი დამელეწა იმ წამს, მაგრამ მალევე დავწყნარდი, ფეფერსები ჩავრთე და დაღმართს ჩამოვუყევი… ყველაფერი მორჩა. ამას უნდა შევეგუო. კი, ვთქვი ამ პოსტში, უკვე გადავიტანე ყველაფერი მეთქი. მეტი არაა ჩემი მტერი…იმედიც ტყუილად მქონდა…
ჰო, ლაშა, შენი ბოლო თხოვნა მაინც შევასრულე…

Advertisements

ქარი და ერთი ღერი სიგარეტი

გარეთ ცივა.
მარტისთვის შესაფერისი ამინდია. მიყვარს ქარის დროს სახლში ყოფნა, გარეთ რომ ყველაფერი ინგრევა, მე კი შიგნიდან ვუყურებ ამ ყველაფერს. არც იმას აქვს მნიშვნელობა, რომ სხვის სახლში ვარ, მერე რა…
არ ვიცი რამ მაიძულა გარეთ გასვლა ამ სიცივეში. აივანზე ვზივარ, შიგნიდან ხმამაღალი მუსიკა და სიცილი მესმის. ერთობიან, მე კი საშინლად სენტიმენტალურ განწყობაზე ვარ. ალბათ იმიტომ, რომ მენატრები. მერე რა, რომ დღეს ნერვებს საშინლად მიშლი… ნუ, ეს ჩემი ბრალიცაა…
შით, რით ვერ მორჩნენ ამ სან ფრანცისკოს მოსმენას, უკვე ყელშია ეს სიმღერა. ტელეფონს ვიღებ და შენახულ მესიჯებს ვათვალიერებ. ლაშა, ლაშა, ლაშა, ელე, ლაშა, ელე, ელე, ლაშა, უცხო ნომერი, ლაშა, ლაშა…
მოდი და არ გაგეღიმოს. ჰო, ჰო, ვიცი, ასეთი სენტიმენტალური მგონი არავის არასდროს ვუნახივარ.

გარეთ ისევ ცივა.
მე ისევ აივანზე ვზივარ, ისევ სხვის სახლში ვარ და ისევ ხმამაღალი სიცილი მესმის. კოლოფიდან ერთ ღერს ვიღებ და ვუკიდებ. ცოტა მიჭირს მოკიდება, ქარია. საბოლოოდ მოეკიდა. პირველი ნაფასი ყოველთვის ყველაზე მაგარია ხოლმე. აივნის მოაჯირს დავეყრდენი და ვფიქრობ, თან სიგარეტს ვუყურებ. ისევ შენზე ვფიქრობ, სიგარეტი ნელა იწვის. აქამდე არასდროს დავკვირვებივარ სიგარეტს. რაღაცნაირი საყურებელია. გარეთ ღამეა, სიგარეტზე დავაფოკუსე და ვუყურებ ასე გამოშტერებული. ბოლოს ვხვდები, რომ თითქმის ნახევარი ჩაიწვა.
ქარი ისევ უბერავს, მე ისევ ვეწევი და სულ ოდნავ მწყდება გული რომ არ მპასუხობ…

გარეთ აღარ ცივა. ან ცივა და მე შევეჩვიე. სიგარეტი ჩაიწვა, მე ისევ შენზე ვფიქრობ და ვერ ვხვდები, მართლა შეიცვალა ჩემში რამე?

გვირილას

12 სექტემბერი იყო, კარგად მახსოვს… მატარებელში ვიჯექი, შენ არ ვიცი სად იყავი. ფეისბუქზე დაგიტოვე შეტყობინება, დაბადების დღე როდის გაქვს მეთქი. გაგეცინა, ეგ რაში გაინტერესებსო )) რაში მაინტერესებს და, ისე , უბრალოდ, ეგეთი კითხვები მაწუხებს–მეთქი. არადა, 12 სექტემბერს გამიჩნდა იდეა, რომ ბლოგერისთვის, რომლის პოსტებიც იმ პერიოდში ყველაზე მეტად მომწონდა, დაბადების დღე პოსტით მიმელოცა ^_^
აუ, 17 მარტამდე რა მოიცდის–მეთქი… მას შემდეგ დიდი ხანი გავიდა და დღეს გამახსენდა, რომ პოსტი მქონდა დასაწერი…
შენ ვინაობა გაგვიმხილე, რაც რაღაც მხრივ, მეწყინა. ჩემთვის ყოველთვის გვირილად დარჩები(ალბათ :დ).
დიდი პოსტის დაწერას ვაპირებდი, მაგრამ ასე პატარა გამოვიდა. უბრალოდ, არ ვიცი რა დავწერო, ჟურნალისტურ კარიერაში წინსვლები და ბლოგის მეტი მნახველები ხომ ისედაც იქნება ))
მოკლედ, ძალიან მიყვარს შენი ბლოგი და გილოცავ 23–ე დაბადების დღეს ❤
პ.ს. ვინც არ იცნობთ გვირილას მის ბლოგზე გადადით, პოსტები წაიკითხეთ და მიხვდებით, რატომაც მიყვარს ❤

პოსტი მხოლოდ ერთისთვის


იცი, რა არის მეგობრობა? ჰო, ზუსტი განმარტება არ აქვს, ამ პოსტში მაქვს რაღაც ნაბოდიალები, მაგრამ სანამ რაღაცას საკუთარ თავზე არ გამოცდი, ვერ დაიჯერებ )) ასე ვარ მეც, შენც და ალბათ კიდევ ბევრი.
ვიცი, ვიცი ცუდად ვიქცევი ხოლმე. ვიცი, რამდენჯერმე გაგაბრაზე, ნერვები მოგიშალე. შარშან “ნასეტკა”ც ვიყავი ჰო? :დ
მერე რა, მე მაინც ძალიან ძალიან მიყვარხარ ❤
ჩვენი "მეგობრობა" ვნახე ფეისბუქზე. ჰმ, 2010 წლის მაისიდან მყავხარ მეგობრებში, 2009 წლის სექტემბრიდან კლასში, მაგრამ მეგობრები 2011დან უფრო გავხდით ❤ ოჰ, 108 სურათი გვქონია საერთო, მეტი არა? მოგონება კი ალბათ უკვე ძალიან ბევრი დაგვიგროვდა…
ვიცი, იმ დღეს ფიზიკაზე იმიტომ დააგვიანე, რომ ჩემს ბლოგს კითხულობდი. იცი, ეს რომ მითხარი რა დამემართა? მიმიქარავს პეპლები მუცელში :დ

გახსოვს, მამაშენმა ფეხბურთზე რომ არ გამოგიშვა? არადა, იმ დღეს ხორვატებს 1–0 მოვუგეთ ❤ მიხაროდა , მაგრამ რაღაც მაკლდა. რაღაც რა, შენ… ჩვენ ერთ გუნდს ვგულშემატკივრობთ, ჰო, ჰო, ვისქა ელ ბარსა ❤

ჩვენ კიდევ ბევრი რამ გვაქვს საერთო. წვრილმანებიც. მაგალითად ის, რომ მამაშენი და მამაჩემი 3 მაისს არიან დაბადებულები, მერე რა, რომ 8 წლის გასხვავებით :დ შენ ჩემზე ზუსტად 1 კვირით ხარ დიდი ^_^ Mother of God, კიდევ გვემთხვევა რაღაც თარიღები… ჰო, ის გახსოვს კიდე, მამაჩვენის ძმაკაცის შვილებიო.. ანდა მეყოს, არაა ეგ აქ დასაწერი(You know what i mean) :დ

ბევრი რაღაც ჩემი დამსახურებაა “შენში”(ვღადაობ :დ). იცი, რა დამემართა, პირველად რომ გავიგონე შენგან ტერმინი “დაგვტროლა”? :დ მე გილინკავდი ხოლმე რეიჯებს და შენ თავიდან არ გეცინებოდა… სიცილზე გამახსენდა, გახსოვს, რომ მოგიყევი, მე8 კლასში 2ჯერ წამოვედი 6 ნომრით შენთან ერთადთქო და არცკი გამეცი ხმა–მეთქი :დ აუ, ძალიან ბევრი რამე გვაქვს საერთო, ძალიან ბევრი. პატარ–პატარა მოგონებები ❤

ოო, ზღაპრებს რომ ვწერდით ფეხბურთზე? :დ მართლა მაგარი იყო ❤
ფიზიკის კრებულში 137–ე გვერდი? ❤ აწწ ❤ შენი კრებული რომ გამყვა გამოცდის წინ ❤

კიდევ ძალიან ბევრი რამის გახსენება შემიძლია, ძალიან ბევრის. შენც ბევრ რამეს გაიხსენებდი ახლა აქ რომ იყო. არვიცი ასე პატარა მონაკვეთში ასე დაახლოება როგორ გამოგვივიდა, მაგრამ შენ ჩემი რა ხარ იცი? ხასიათი… როგორ ხასიათზეც შენ ხარ, ისე ვარ მეც მერე… აგრეგნულად თუ არა, შინაგანად მაინც… დღესაც, როდესაც ნერვები მომეშალა რაღაცაზე და ანერვიულებული გნახე, ცუდად გავხდი, მართლა… ჰოდა, მინდოდა რამე გამეკეთებინა შენთვის და ის გავაკეთე რაც ყველაზე ადვილად გამომდის, პოსტი დაგიწერე… ხვალ შენ სკოლაში არ მოდიხარ, დილას ფეისბუქზე შემოხვალ და ამ ლინკს ნახავ პიემში. მინდა იცოდე, რომ მინდა, კარგად იყო და მინდა იცოდე, რომ მართლა ბევრ რამეს ნიშნავ ჩემთვის ❤
^_^
Me:sheni sayvareli simgera unintendeds mere
Ele: XZtended 😀
^_^
ელე, ნახე რა გამახსენდა :>

პ.ს. ამ პოსტს რო წაიკითხავ მომწერე, ან ქართულზე ვიქნები, ან მათემატიკაზე :დ

ცვლილებები


დრო არ მიდის, ჩვენ ვიცვლებითო ვიღაცამ მითხრა დიდი ხნის წინ და დამამახსოვრდა. სისულელეა მეთქი, გავიფიქრე. ახლახანს მივხვდი, რომ არის ამ ფრაზაში რაღაც სიმართლე, მერე რა, რომ ძალიან პატარა.

ცვლილებები ყოველთვის საჭიროა, ცხოვრების ნებისმიერ ეტაპზე. 1 წლისას გჭირდება შეიცვალო და სიარული ისწავლო, 5 წლისამ უკვე “რ”–ს სწორად გამოთქმა უნდა ისწავლო, 10 წლისამ კბილები შეიცვალო, 15 წლისამ რაღაც შეხედულებები, 18 წლისამ სასწავლებელი, 20 წლისამ სამსახური და ა.შ.

ცხოვრება ყოველწამს იცვლება. ჩვენც გამუდმებით ვიცვლებით. შენ ამ წინადადების კითხვის დროს ხარ ყველაზე დიდი , რაც აქამდე ყოფილხარ და ყველაზე პატარა, რაც ოდესმე იქნები. მე ვიცვლები, ჩვენ ვიცვლებით და ყველანი ერთად ვცვლით მსოფლიოს.

მე მიყვარს ცვლილებები. ცვლილებების გარეშე მანქანას დავემსგავსებოდი, რომელიც სხვისი მითითებებით აკეთებს საქმეს. მიყვარს, როდესაც ჩემს ცხოვრებაში რაიმე სიახლეა. არ აქვს მნიშვნელობა, დიდია თუ პატარა, მთავარია სიახლე იყოს. სიახლე ჩემი ნარტკოტიკია, ისეთივე, როგორიც ფეისბუქი. სიახლე ერთ–ერთ იმ “ნარკოტიკთაგაია”, რომელიც ძალიან მომწონს ))

პ.ს. აი სულ ახლახანს მომხდარი სიახლეც ^_^