ბონსაი – მცენარის ზრდის მიმართულების ფორმირება

ჯუჯა მცენარე უნდ აიყოს მინიატურული, მაგრამ ფორმითა და თვისებებით არ უნდა განსხვავდებოდეს თავისი გოლიათი ორიგინალისაგან. ჯუჯა ბუჩქი ფორმითა და სტილით მინიატურულ ბუჩქს წააგავს. მაგალითად, იაპონური ძელქვა ცოცხის ფორმისაა, კრიპტომერია–სვეტისებური, ხოლო ფიჭვი–პაწია პირამიდაა.

ზოგიერთ ხეს აქვს სწორი, ვერტიკალური ღერო. ზოგ ხეს კი ახასიათებს ფესვების გაშლა ყველა მიმართულებით. ასეთი ხის ახალგაზრდა ნერგს ძირითადი ფესვები მოკლედ უნდა შეეჭრას, რათა მომავალში კარგად განვითარდეს ფესვთა სისტემა ზედაპირზე.

ჯუჯა მცენარეს ტანისა და ზოგიერთი ტოტის ფორმა მავთულის დახმარებით ეძლევა, მაგრამ ძირითად როლს მაინც მაკრატლით შეჭრა ასრულებს. ეს ხეები ძალზე პატარები არიან, ამიტომ მათი ზრდა მოთმინებას მოითხოვს, ზოგჯერ წლებსაც კი, რათა მივიღოთ სრულყოფილი ჯუჯა მცენარე.
გააგრძელე კითხვა

Advertisements

სამი სტუდენტის ამბავი


ის დილით ძალიან ადრე დგება. მაშინ, როდესაც გარეთ ჯერ კიდევ ბნელა. სცივა, მაგრამ უკვე ამასაც აღარ აქცევს ყურადღებას. საწოლის ჭრიალსაც მიეჩვია უკვე. ნაქირავებ ოთახში სივიწროვეა, მაგრამ ამასაც იტანს. თბილისის ერთ–ერთი გარეუბანი ნელ–ნელა იღვიძებს, ის კი უკვე გზაშია და უნივერსიტეტისკენ მიდის. მისი ჩაცმულობა ბევრისთვის მიუღებელია, ზოგი ამასთან დაკავშირებით პროტესტის ხმამაღლა გამოთქმას არ ერიდება. მას კი არ ესმის, ან ესმის და არ უნდა, რომ გაიგონოს, ან უკვე მიეჩვია…
ის ერთი ჩვეულებრივი უცხოელი სტუდენტია, რომელმაც საქართველოში გადაწყვიტა განათლების მიღება.

ისიც ადრე დგება დილით, მასაც სცივა და მის ოთახშიც სივიწროვეა. ცდილობს, პატარა ძმები არ გააღვიძოს და ჩუმად გადის სააბაზანოში. ძველ ჩანთაში წიგნებს დებს და უნივერსიტეტში მიდის. მასაც დიდი გზა აქვს გასავლელი. ესმის, როგორ ჭორაობენ მასზე გამოპრანჭული გოგონები და ერთმანეთს ახალ მაისურებს აჩვენებენ. მას კი დიდი ხანია ახალი არაფერი უყიდია. ძველ სათვალეს წმენდს და გადაქსეროქსებულ წიგნში იყურება. მეცადინეობას გულს ვერ უდებს და ისევ ავტობუსის ფანჯრიდან იხედება. ცდილობს, უნივერსიტეტზე არ იფიქროს. სწავლის საფასურის გადახდის ვადა მალე იწურება, მას კი წარმოდგენა არ აქვს, საიდან უნდა მოიტანოს ამდენი ფული.
ისიც ერთი ჩვეულებრივი სტუდენტია, რომელსაც გრანტი არ აქვს, მრავალშვილიანი ოჯახიდანაა და განათლების მიღება უნდა.

მისთვის კი ძილი უკვე იშვიათობაა. ღამეებს კითხვაში ათენებს და ასე ცდილობს ავარიაზე არ იფიქროს. ხანდახან თვალი ფანჯრისკენ ეპარება, გული ვერ უთმენს და ცდილობს, ახლოს მივიდეს და ჯერ კიდევ ჩუმ ქუჩას შეხედოს. ინვალიდის ეტლს ფანჯრის რაფა უშლის ხელს. ვინ იცის, უკვე მერამდენედ იხევს უკან და ისევ შორიდან უყურებს მის წინა კორპუსს. უკვე თითქმის გათენდა, დედას ფრთხილად აღვიძებს და ეუბნება, რომ უკვე დროა. დედაც დგება და ცოტა ხანში უკვე გზაში არიან. უნივერსიტეტთან სწავლის დაწყებამდე ნახევარი საათით ადრე მიდიან.არ უყვარს ხალხმრავლობა, რადგან ძალიან აღიზიანებს სხვა სტუდენტების გაოცებული სახეები და სიბრალულით სავსე თვალები. აუდიტორიაში დედას შეყავს და ემშვიდობება. ისევ წიგნს შლის და ისევ ცდილობს უმოძრაო ფეხებზე არ იფიქროს.
ისიც სტუდენტია, ისიც ჩვეულებრივი და მასაც აწუხებს ერთი დიდი პრობლემა: დამოუკიდებლად გადაადგილება უჭირს ხალხით სავსე უნივერსიტეტში.

ისინი ერთმანეთს ყოველდღე ხვდებიან. სამივეს გამოუძინებელი თვალები აქვს. არავინ იცის, ამჩნევენ თუ არა ერთმანეთს. არც ის იცის არავინ, ერთმანეთის პრობლემებზე თუ იციან ან თუ გრძნობენ რამეს. ფაქტი კი ერთია, უნივერსიტეტში ათასობით ბავშვია, აქ კი მხოლოდ სამი მათგანის ამბავია. შეიძლება, რომელიღაც სტუდენტს მათზე დიდი პრობლემა აქვს და ამას ვერ ამბობს, თუნდაც მხოლოდ იმიტომ, რომ სხვა სტუდენტების რეაქციის ეშინია…

ჰარი პოტერი და 30 დღე


არსებობენ ადამიანები, რომლებიც გაცნობისთანავე კარგ შთაბეჭდილებას ტოვებენ, მაგრამ ხანდახან მომაბეზრებლები არიან. გამიკვირდა,მაგრამ იმ თემამ რაზე ლაპარაკიც აქამდე არ მიყვარდა, ნელ–ნელა დამაინტერესა და ბოლოს იმ გადაწყვეტილებამდე მიმიყვანა, რომ წიგნების კარადაში 11 წლის წინ შენახული წიგნი მეპოვა. ვიპოვე, მტვერი გადავწმინდე და ისე გადავეშვი ამ წიგნში, როგორც ჰარი–ალბუსის საფიქრელაში. ვკითხულობდი და ემოციებით ვივსებოდი. ვხვდებოდი, როგორ ხდებოდა ეს წიგნი მნიშვნელოვანი და .. დამთავრდა. საათი დილის 5ს უჩვენებდა, ცოტაც და – განათდებოდა. გავითიშე. ალბათ იმიტომ, რომ 2 იანვარი იყო და ჯერ კიდევ მქონდა შემორჩენილი ის დაღლილობა, ახალ წელს რომ მოსდევს ხოლმე.

ანანო!
აი ვის შეეძლო ჩემი დახმარება. დილას გაღვიძებისთანავე მომაფიქრდა ის ადამიანი, რომლის სახლშიც ჰარი პოტერის შვიდივე წიგნი მქონდა ნანახი. მგონი, იმან უფრო გამახარა, რომ მისი ნახვის მიზეზი მომეცა 😀 ანანოს გახარებული სახე კარგად მახსოვს, როცა მკითხა: “ანუ, მოგეწონა?” 😀 და მივხვდი, რომ ჯერ ყველაფერი წინ იყო..

პარალელურად დავიწყე ფილმების ყურება. ჯერ წიგნი–შემდეგ ფილმის პრინციპით და ზოგ მომენტზე ემოციები მაწვებოდა, ზოგ გამოტოვებულ სცენაზე ვბრაზდებოდი და ა.შ.

2 დღეში ისევ ანანო, ანანო! ამჯერად უკვე 2 წიგნით მოვიდა. მალე ისინიც წავიკითხე და ის–ის იყო, მე5 წიგნის სათხოვნელად მივწერე, რომ სახლში სიურპრიზი გამიკეთეს და მე2, მე3 და მე5 წიგნები მიყიდეს. არც 840 გვერდი აღმოჩნდა დიდი დაბრკოლება და გამოცდების მიუხედავად მალე წავიკითხე. ვკითხულობდი ქუჩაში, გაჩერებაზე, ავტობუსში, სახლში, კომპიუტერთან, გაკვეთილზე.. ყველგან! რამდენ გაჩერებას გავცდი და რამდენი ავტობუსი გავუშვი ჰარი პოტერის გამო, არ ვიცი..

ჩახუტების დღეზე უკვე მეორედ ვიყავი. ამჯერად უფრო წიგნების გამო წავედი და მე6 და მე7 წიგნები ჩემს ჩანთაში მოხვდა. ოღონდ, რაიმე შელოცვით არა, გრიგოლმა მომიტანა. ემოციას ემოცია ემატებოდა. ჰარი პოტერი და მისი პერსონაჟები უკვე ძალიან შემიყვარდნენ. უკვე ყოველი მეორე სიტყვა მათ ეძღვნებოდათ და გამარჯობის მერე ვამბობდი: “იცი ახლა როგორ მეძინება? აი ჰარის რომ ეძინებოდა მაშინ, როდესაც…” “იცი ახლა როგორ მიჭირს კარგი ემოციის მოძებნა? აი ჰარის რომ უჭირდა პატრონუსის გამოძახებისას..” და ა.შ.

ყველა ჩემი მეგობარი შევაწუხე. ვისაც წაკითხული ჰქონდა, მათთვის უარესი 😀 “ოღონდ ჰარიზე არ დაიწყოს ლაპარაკი” ფიქრობდა ალბათ ელე, როდესაც კლასში შემოსვლისას გათბობასთან მჯდომარეს მხედავდა წიგნით ხელში. კიდევ რამდენი ასეთი იყო, არ ვიცი. იყო დაცინვაც, რომელსაც გრიფინდორის ხმლით ვხვდებოდი და ვცდილობდი დამემსხვრია ყველა ის არასწორი სტერეოტიპი, რომელიც ამ 7 წიგნს უკავშირდებოდა. თუმცა, მე წიგნის ხელში ასაღებად 11 წელი დამჭირდა და სხვაზე არაფერი მაქვს სათქმელი 😀
ასევე, მხარდაჭერაც იყო. ძალიან მსიამოვნებდა, როდესაც მეუბნებოდნენ: “წაიკითხე და ნახავ მერე რა მოხდება. ვერც კი წარმოიდგენ, რა მაგარი წიგნია..”.

კიდევ ერთი მთავარი დეტალი. წითურები! რას წარმოვიდგენდი, რომ ისეთ ოჯახს “შევხვდებოდი”, სადაც დედაც, მამაც და შვიდივე შვილიც წითურები არიან. შეყვარებული ვარ ტყუპებზე, რომლებიც უმძიმეს მომენტებშიც კი არ კარგავდნენ იმედს და მაინც ჰქონდათ ხუმრობის თავი.
და დიალოგი, რომელზეც მართლა ბევრი ვიცინე 😀

(რონი)–ეს რა ღირს?
(ტყუპები ერთად)–5 გალეონი
–ჩემთვის?
–5 გალეონი
–კი მაგრამ, მე ხომ თქვენი ძმა ვარ?!
–10 გალეონი


და მაინც, წიგნში ყველაზე დიდი ინტრიგა მაინც სნეიპის პერსონაჟშია ჩადებული. ბოლო მომენტამდე მცდარი წარმოდგენებით რომ ავსებს ადამიანს და შემდეგ, ზუსტად 3 წუთში ამ ყველა სტერეოტიპს ამსხვრევს. სნეიპის ბოლო მოგონებები იყო ერთ–ერთი ყველაზე ამაღელვებელი მომენტი და ამ პოსტის წერისას კიდევ მაქვს შემორჩენილი სველი თვალები..

ჰერმიონ გრეინჯერი არის მოტივაცია. ამიერიდან მეცადინეობისას ჰერმიონს გავიხსენებ–ხოლმე 😀 ეს ხუმრობით და ეს პერსონაჟიც მართლა ძალიან მაგრად არის შერჩეული. ისედაც ძალიან დიდი პოსტი გამომდის და ამიტომ, მეტს არაფერს დავამატებ.

2 ფაქტი

  • ჰარი პოტერის მე7 ნაწილის კითხვა 28 იანვარს დავიწყე. წიგნში 29 ივლისი იყო, ანუ ჰარი 17 წლის 2 დღეში ხდებოდა. მეც ზუსტად 2 დღე მაკლდა ჯადოქრული სამყაროს სრულწლოვნების ასაკამდე.

  • ლილი , ჰარი პოტერის დედა დაიბადა 30 იანვარს და იყო წითური. მეც 30 იანვარს დავიბადე და მეც წითური ვარ.

    როულინგს უყვარს დამთხვევები…


    თუ ჯერ კიდევ არ წაგიკითხავთ ეს წიგნები, ნუ ელოდებით ნურაფერს, გადადეთ ყველა წვრილმანი საქმე და აიღეთ და გადაშალეთ. თუ პრივატ დრაივის 4 ნომერში მომხდარი ამბები არ დაგაინტერესებთ, მაინც გააგრძელეთ კითხვა და მიხვდებით, რატომაც გთხოვეთ წიგნის ხელში აღება..

    ძალიან დიდი მადლობა ისევ გრიგოლს, რომელმაც დაბადების დღეზე კიდევ 2 წიგნი მაჩუქა. ახლა შვიდეულს მხოლოდ ნახევარპრინცი აკლია და მის შეძენას უახლოეს მომავალში ვგეგმავ.
    მადლობა ჯოან როულინგს, რომელსაც იმდენი რამის გამო უნდა ვუთხრა მადლობა, რომ კიდევ ერთი ამდენი გამომივა პოსტი.
    მადლობა ყველას, ვინც “პოტერიადას” შექმნაში მიიღო მონაწილეობა.

    ვიცი, არ გამოვიდა სრულყოფილი პოსტი. ისიც ვიცი, რომ ბევრი რამე აკლია, მაგრამ როგორც კი ბოლო ფილმის ყურებას მოვრჩი, ამის წერა დავიწყე და ახლა შედარებით მშვიდად და კარგ ხასიათზე ვარ. მერე რა , რომ პოტერიადა დასრულდა, ის მუდამ იქნება ჩვენს გულებში(როგორც ამას ნევილი ამბობს) და ყველაფრის მიუხედავად ის იქნება ბიჭი, რომელიც გადარჩა…