ყველაფერი კარგად იქნება

ვინც მიცნობს, ან ჩემ ბლოგს კითხულობს, ყველამ იცის, თუ რა შორს ვარ ისეთი დიფ და ბანალური ფრაზებისგან, მაგრამ ახლა სხვა ვერაფერი მოვიფიქრე.

გუშინწინ გრიშამ წიგნი მაჩუქა. ახლა ვკითხულობ და ძალიან მაგარი წიგნია; არადა, ჩემით რომ მენახა ეს წიგნი, ალბათ არც ვიყიდდი(წიგნების ყდით და სათაურით არჩევას უნდა მოვეშვა ;დ).

გუშინ საბოლოოდ გადაწყდა, რომ სტამბულში მივდივარ აგვისტოში. არა, კონცერტებზე არა(სამწუხაროდ), ბანაკში მივდივარ 10 ან 14 დღით ჩემ 2 ბავშვობის მეგობართან ერთად. დილიდანვე აღფრთოვანებული ვიყავი ამ ამბით და სხვა არაფერი მახსოვდა.

გუშინ მეორედ ვიყავი ჩემი მეგობრის სპექტაკლზე: “ჯინსების თაობაზე”. ჩემი ამ წიგნისადმი დამოკიდებულება ნეიტრალურია: არ ვგიჟდები, მაგრამ მომწონს. 2 დღის წინ სტატუსად დაწერა პოპიმ, დათო ტურაშვილი მოდის ჩვენთან სპექტაკლზეო. ერთხელ უკვე გავუშვი შანსი ჩემი საყვარელი მწერლის ნახვის და მეორედ ამას ვერ ვაპატიებდი საკუთარ თავს. სპექტაკლის შემდეგ დათოსთან მივედი და ვუთხარი, რომ მხოლოდ მის გამო მოვედი მეორედ აქ. შემდეგ ცოტა ვილაპარაკეთ მის წიგნებზე და მარადონაზე. ალბათ ვერც წარმოიდგენს, რას ნიშნავდა ჩემთვის ეს ყველაფერი. შეხვდებით თქვენ საყვარელ მწერალს და მიხვდებით, თუ რა გრძნობაა ^^

ის იყო, გუშინდელი დღის საუკეთესო დასასრულისთვის (ჩემპიონთა ლიგის ფინალისთვის) მოვემზადე, რომ ჩემმა დამ მომწერა(რომელიც უკვე 2 თვეა გერმანიაშია და 1 თვეში ჩამოდის). თავიდან გავიფიქრე, პირველი ტაიმის შემდეგ დავურეკავ–მეთქი, მაგრამ რაღაც მნიშვნელოვანია ეხლავე მინდა ლაპარაკიო. ნუ, კარგი, ჯანდაბას ჩემპიონთა ლიგის ფინალი და გადავედი ჩატში.
–გუშინ ცუდად გავხდი და უკვე 2 დღეა საავადმყოფოში ვწევარ
–რა მოგივიდა o.O
–რავიცი, სუსტად ვიყავი. დამირეკე და მოგიყვები
–დედას ვუთხრა თუ შენ ეტყვი?
–უთხარი, ოღონდ შეამზადე, არ მინდა, რომ პირდაპირ ასე დამინახოს.

შემდეგ ნახევარ საათს ვილაპარაკეთ. ძალიან ემოციური ვიყავი და კინაღამ იქვე ავტირდი. ეს 2 თვე სულ ვიძახდი, რომ არ მენატრებოდა ისე, როგორც ადრე მეგონა, რომ მომენატრებოდა. ეს ორი თვე მართლა ძალიან სწრაფად გავიდა. მაგრამ გუშინ მივხვდი, რომ 3 თვე მართლა ბევრია ისეთ ადამიანთან განშორებისთვის, რომელთან ერთადაც მთელი ცხოვრებაა ხარ, იზრდები და ა.შ.

მარიამს დღეს გამოწერენ. სახლში რომ მივა, დამირეკავს და ისევ ისე ჩვეულებრივად დაველოდები 21 ივნისის დილის სამ საათს, როდესაც აეროპორტში ვიდგები და თვითმფრინავის ჩამოსვლას დაველოდები. ყველაფერი კარგად იქნება, მარიამ.

Advertisements

7 thoughts on “ყველაფერი კარგად იქნება

  1. თბილი პოსტი ❤
    მართლა ყველაფერი კარგად იქნება ^_^
    მოენატრე მარიმგას ბლოგს ❤

  2. Ibi ამბობს:

    მშვენივრადაა უკვე ^^ გამოწერეს, სახლშია და 3 კვირაში ჩამოვა ;პ

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s