ბონსაი: მცენარის ფორმის,მიმართულების მიცემა და გასხვლა

  • მცენარის ფორმისა და მიმართულების მიცემა

1. დავუშვათ, ჩვენს ხელთაა ახალგაზრდა მცენარე. აქ ძირითადი ღერო უნდა გადაიჭრას, რათა მცენარე გახდეს ჯუჯა (პირველადი გადანაჭერი).

2. ზუსტად პირველი გადანაჭრის ქვემოთ ვითარდება ახალი ამონაყარი.

3. ახალ ამონაყარზე კეთდება მეორე გადანაყარი. აქ ამოდის მესამე ამონაყარი. ეს პროცესი უნდა განმეორდეს ყოველ წელს, რაც მცენარეს ჯუჯა ფორმას შეუნარჩუნებს.

4. ახალგაზრდა მცენარისთვის სწორი ფორმის მისაცემად მასზე შეგვიძლია წვრილი მავთული შემოვახვიოთ.

  • გასხვლა

პატარა ზომის ახალგაზრდა ხეებზე სპილენძის მავთულის დახვევა რეკომენდირებული არ არის. 1 ან 2 წლის ხეები უნდა გაისხვლას კვირტის გაშლამდე, ძირიდან სამ მერვედ ან სამ მეოთხედ სანტიმეტრამდე. ამგვარი გასხვლა უნდა განმეორდეს 4-5 წლის განმავლობაში, რის შედეგადაც ღერო საინტერესო ფორმას იღებს. თითოეული უმცირესი ზომის რორი, რომელიც ქვემოთა მხარეს იწყებს ზრდას უნდა “გაიქაჩოს”, ვიდრე არ დაგრძელდება, ხოლო ახალგაზრდა ტოტი, რომელიც გრძლად იზრდება, თითების ფრთხილი დაწოლით უნდა დამუშავდეს, რათა ზრდა შეწყვიტოს.

ფორმის მისაცემად სპეციალური დამუშავება სჭირდება აყვავებულ ხეს. ამგვარ ხეთა ყლორტები და ყვავილოვანი წამონაზარდები უნდა დაიმყნოს ივნისის დასაწყისში (იაპონიაში ეს პერიოდი წვიმიანია და ახალგაზრდა ყლორტები უფრო მაგრდებიან). თითოეულ ყლორტზე მხოლოდ ორიოდ კვირტი უნდა დარჩეს. ამ კვირტებიდან ახალი ტოტები გაიზრდებიან ივლისსა და აგვისტოში. მათი ხელის ხლება არ შეიძლება შემოდგომამდე. ნოემბერში ისინი უნდა შემოკლდნენ და დარჩეს მხოლოდ ჩამოყალიბებული (ფორმირებული) რამოდენიმე საყვავილე კვირტი. თუ მცენარე მთელი სეზონის განმავლობაში მზეზეა, მაშინ არავითარი სპეციალური ზომების მიღება არაა საჭირო კვირტების გასაშლელად.

  • გასხვლის წესები

1. ერთწლიანი ნათესარი, მზადაა გასასხლავად და ღეროს ფორმის მისაცემად.

2. ორწლიანი ნათესარი: აღმავალი ტოტები უნდა მოიჭრას, ძირითადი ღერო უნდა დარჩეს.

3. ასევე გასხვლის შემდეგ ივლის ფორმას სამწლიანი ხე.

4. ოთხწლიანი ხის ღერო კი იწყებს ულამაზესი ფორმის მიღებას (ზიგზაგისებურს).

Advertisements

სისხლი


არც კი ვიცი, წერა როგორ დავიწყო. არც ის ვიცი – რამდენი ადამიანი ნახავს ამ პოსტს, თუმცა ეს ის შემთხვევაა, როდესაც ძალიან მინდა რომ პოპულარული ბლოგი მქონდეს. ამ შემთხვევაში ყველაფერი გაცილებით მარტივი იქნებოდა: დავპოსტავდი და იმაზე აღარ ვიფიქრებდი, თუ როგორ გამევრცელებინა ეს ამბავი. სამწუხაროდ არც პოპულარული ბლოგი მაქვს და არც იმის იმედი, რომ ამ პოსტით ბევრი დაინტერესდება, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ახლა ის დროა, ყველამ ყველანაირი შესაძლებლობა რომ უნდა გამოვიყენოთ.

ბევრს არ ვილაპარაკებ, რადგან დიდი პოსტების კითხვა ყველას ეზარება. ამიტომაც პირდაპირ გთხოვთ, თუ გაგაჩნიათ შესაბამისი სისხლის ჯგუფი ან გაქვთ მატერიალური შესაძლებლობა, დაეხმარეთ იმ ადამიანს, რომელსაც არც კი ვიცნობ, მაგრამ ძალიან მინდა მისი დახმარება.

სტამბოლი


(ეს სურათი მე გადავიღე და ძალიან მომწონს)
სტამბოლიდან თითქმის ორი კვირაა, რაც ჩამოვედი, მაგრამ ზღვაზე დავრჩი, იქიდან კი პოსტის დაწერა არ შემეძლო.
25 მაისს ჩემმა დაქალმა მითხრა, რომ წელს სკაუტები სტამბოლში გეგმავდნენ დაბანაკებას. სამმა გადავწყვიტეთ წასვლა. 1 თვით ადრე უკვე ძალიან აჟიტირებული ვიყავი და ერთი სული მქონდა 18 აგვისტო როდის მოვიდოდა. ჩანთაში პირველი “უმანკოების მუზეუმი” ჩავდე და წავედით.
ირანში მოგზაურობისას ავტობუსით მგზავრობას მივეჩვიე, თან როდესაც მეგობრებთან ერთად და კიდევ ოცამდე ბავშვთან ერთად ხარ, არ გწყინდება.
განაგრძე კითხვა

Tbilisi Open Air 2013, მეგობრები და სხვა სიკეთეები


მერე რა, რომ ამ სურათში გილანი კარგად არ ჩანს.

დღეს უკვე 8 ივნისია. მოსაყოლი კი ძალიან ბევრი დამიგროვდა.

4 ივნისი
რატომღაც ყველა და ყველაფერი ნერვებს მიშლის. ბილეთს ვიღებ და ვუყურებ. რამდენჯერმე. შემდეგ პირდაპირ ნერვების შლაზე გადმოდიან. თავიდან წერა მეზარება და სტატუსს გადმოვაკოპირებ:

22 მარტს , შუადღის 4 საათზე ვიყიდე Tbilisi Open Air Alter/Vision–ის სამოც ლარიანი ბილეთი. შესაბამისად, უკვე ორ თვეზე მეტია ველოდები კონცერტს და აი, ხვალ უკვე ჩემ საყვარელ სტადიონზე შევალ და ჩემ საყვარელ ჯგუფს მოვუსმენ. (აქვე, ყველამ კარგად იცით ჩემი გულისტკივილი: 4 აგვისტოს კონცერტზე ვერ მივდივარ სტამბულში). ამიტომაც, წელს რამდენიმე კარგი ლაივის შემდეგ მივდივარ ასეთ მაგარ კონცერტზე და მიხარია ისე, რომ ხანდახან ძალიან არაადეკვატურად გამოვხატავ.
ყველამ, ვინც ჩემი ხასიათის გაფუჭებას ცდილობს , მეუბნება საშინელ ფრაზებს და ა.შ. შეგიძლიათ შეწყვიტოთ ჩემ ხასიათში ჩაჯმა და თქვენ საქმეს მიხედოთ. ისეთი ბედნიერი, როგორიც ხვალ მე ვიქნები, არასდროს არ ყოფილიყავით
გმადლობთ ყურადღებისთვის ^^

განაგრძეთ კითხვა

ბონსაი – მცენარის ზრდის მიმართულების ფორმირება

ჯუჯა მცენარე უნდ აიყოს მინიატურული, მაგრამ ფორმითა და თვისებებით არ უნდა განსხვავდებოდეს თავისი გოლიათი ორიგინალისაგან. ჯუჯა ბუჩქი ფორმითა და სტილით მინიატურულ ბუჩქს წააგავს. მაგალითად, იაპონური ძელქვა ცოცხის ფორმისაა, კრიპტომერია–სვეტისებური, ხოლო ფიჭვი–პაწია პირამიდაა.

ზოგიერთ ხეს აქვს სწორი, ვერტიკალური ღერო. ზოგ ხეს კი ახასიათებს ფესვების გაშლა ყველა მიმართულებით. ასეთი ხის ახალგაზრდა ნერგს ძირითადი ფესვები მოკლედ უნდა შეეჭრას, რათა მომავალში კარგად განვითარდეს ფესვთა სისტემა ზედაპირზე.

ჯუჯა მცენარეს ტანისა და ზოგიერთი ტოტის ფორმა მავთულის დახმარებით ეძლევა, მაგრამ ძირითად როლს მაინც მაკრატლით შეჭრა ასრულებს. ეს ხეები ძალზე პატარები არიან, ამიტომ მათი ზრდა მოთმინებას მოითხოვს, ზოგჯერ წლებსაც კი, რათა მივიღოთ სრულყოფილი ჯუჯა მცენარე.
გააგრძელე კითხვა

2012 წლის შეჯამება

რადგან აპოკალიფსს გადავურჩი და დიდი ალბათობით 2013 წლამდეც მივაღწევ, გავკადნიერდები და შარშანდელი შეჯამების ნაირ 2012 წლის რეზიუმეს შევადგენ. მოკლედ, მეზარება შესავლები და ამბები, პირდაპირ დავიწყებ.

იანვარი

ეს სურათი ისე, უკეთესი ვერ ვნახე იანვარში გადაღებული.
ჩემი ბლოგი 1 წლის გახდა
მქონდა ძალიან მაგარი ახალი წლის შემდგომი დალევის 1 კვირა.
ვიყავი ჩახუტების დღეზე, სადაც პირადად გავიცანი ლაშა და ბლოგერები. ამაზე მოგვიანებით, თებერვალში და მარტშიც დავწერ.
გავხდი 16ის.

თებერვალი

სურათი :დდ
ეს ის პოსტია. ჩემი ბლოგის მკითხველებს და ფეისბუქ ფრენდების დიდ ნაწილს ახსოვს ეს პოსტი ალბათ. ისიც მახსოვს, რომ ამ პოსტის გამოქვეყნებისას ცუდად ვიყავი, ახლა კი მხოლოდ მეღიმება.
თებერვალში დაიწყო ჩემი ალბათ ყველაზე უაზრო, მაგრამ მაინც რაღაცით კარგი ურთიერთობა. ხანდახან მეც მაინტერესებს ხოლმე, მენატრება თუ არა ლაშა, ან ის დრო, რომელიც მასთან ერთად გავატარე. მაგრამ ვხვდები, რომ თუ წარსულში დაბრუნების შესაძლებლობა მომეცემოდა, სექტემბერზე გადავახვევდი. ამაზე მოგვიანებით.
თებერვლის 1 კვირა აქ მაქვს აღწერილი და პრინციპში მეტი არც არაფერი მომხდარა.

მარტი

ვამარიაჟებ ახალ ყელსაბამს.
დავშორდი ლაშას და კიდევ ცოტახანს გამყვა სენტიმენტები და რამე. როგორც ყველა სხვა ურთიერთობის დასასრულს, ჩემი თავი ამ შემთხვევაშიც დებილი მგონია, მაგრამ ვთვლი, რომ ეს რეაქციები ბუნებრივი იყო.
მივხვდი, რომ ელე ძალიან ძალიან ბევრს ნიშნავს ჩემთვის.
ალბათ, მთლიანად ამ ურთიერთობაზე ვიყავი გადართული და ამიტომაც სხვა არაფერი მომხდარა მარტში.

აპრილი

ემოციურ ფონზე ძველებს ვიხსენებდი და ამასობაში დავწერე საუკეთესო პოსტი ბლოგზე 🙂
მე და ელე რეკორდებს ვხსნიდით ბოდიალში და სურათების გადაღებაში. თან ელეს ფსიქიკას სერიოზულ ზიანს ვაყენებდი ჩემი სენტიმენტალური საუბრებით.
აპრილიც უინტერესო ყოფილა

მაისი

ყველაზე მაგარ ექსკურსიაზე ვიყავი. ასეთი მაგარი მართლა არ მქონია აქამდე.
1 კვირით ვიშვილე გილმორი ❤

უბრალოდ, გამოცდების ბუმი იყო და ვის ეცალა რაიმეს მოსახდენად.

ივნისი

ჩემი მოფიქრებული კოდებით გაფორმებული “ბოლო ზარის” მაიკა :დ
მზიური დავამთავრე, მაგრამ სერთიფიკატი დღემდე არ ამიღია, ხან რის გამო ვერ ვიცლი, ხან რის გამო.. უბრალოდ, ძალიან დამწყდა გული 5 წლის შემდეგ ესე უბრალოდ რომ ავდექი და წამოვედი.

ასევე დავტოვე დავითიანნი იმის გამო, რომ ჩემი განხსვავებული რელიგიური შეხედულებების გამო დაბალ საფეხურზე ვიყავი. რა და როგორ, ძალიან კარგად იცის ყველამ. ძალიანაც მინდოდა ერთი კარგი პოსტის დაწერა, მაგრამ არ დავწერე. ბოლოს და ბოლოს იმ 2მა წელმა 1–2 კარგი ადამიანი დამიტოვა.

ვწერე გამოცდები, ერთში ჩავიჭერი და გადავაბარე. მეორე ცდაზე ჩავაბარე და დავრჩი კომაროვში.

DDTს ლაივზე ვიყავი და შემდეგ ძალიან ბევრი კილომეტრი ვიარე დილის 4ზე ფეხ
ივლისი

კიდევ ერთხელ გადმოვვარდი ველოსიპედიდან
ხარაგაულში ვიყავი, გვანცასთან. ბოლოჯერ. ძალიან ძალიან მომენატრება ის სახლი. 2 კარგი ზაფხული გავატარე იქ.

აგვისტო

ა ლ ე ქ ს ი
დამემართა ინსომნია, დღეში 2 საათიც არ მეძინა.
მთლიანი ზაფხული კი ამ პოსტში მაქვს აღწერილი…

სექტემბერი

დაიწყო სკოლა
მოხდა ბევრი მნიშვნელოვანი ცვლილება, რომლებზეც აქ ვერ ვწერ.
არეული ვიყავი
პოლიტიკისგან დავიღალე
ველოდებოდი ირანის საელჩოს, რომ ბოლოს და ბოლოს გადაწყვეტილიყო ჩვენი წასვლის საკითხი.

ვიყავი საქართველო–ესპანეთის თამაშზე! ეს ოცნება ამიხდა ^_^

ოქტომბერი

ფოტო გადაღებულია ისპაჰანში
ამიხდა ოცნება და გავცდი საქართველოს საზღვრებს. ერთ ჯერზე 2 ქვეყანა ვნახე, თურქეთი და ირანი.

ნოემბერი

ისევ ჩილიმით თუ დავბოლდებოდი ;დ
ყველაზე ცუდი ნოემბერი მქონდა. მერე რა, რომ ალექსი კომიდან გამოვიდა. ახლა არაფერი ვიცი მასზე…
რიცხვები, რიცხვები ევრივეა

დეკემბერი

მიუხედავად იმისა, რომ დეკემბერი ჯერ არ გასულა ბოლომდე, წესიერად მაინც არ მახსოვს პირველ დღეებში რა ხდებოდა. ტვინი რომ გვაქვს გადაღლილი აპოკალიფსით და december , please be good for meee :Xx:Xx:x <333243###ნაირი პოსტებით ეგ მახსოვს. კიდევ ის, რომ გამოცდაში ჩავიჭერი და მგონი სკოლას ვიცვლი. კიდევ ის, რომ ალექსიც დამავიწყდა, ალბათ…
მეტი რა.. მეტი არც არაფერი.

ეს წელი მალე გავიდა. 2011 კი ძალიან დიდი იყო. ამ წელს იყო ბევრი კარგი ამბავი, ცუდიც, გამოცდები, ნერვიულობა, ბიჭებიც და ა.შ. ზეგ ფართი გვაქვს, გამოცდების დამთავრებას ავღნიშნავთ. თუ რამე მნიშვნელოვანი მოხდება, დავწერ, თუ არა და, იყოს ეს პოსტი ისე, როგორც რიგითი პოსტი. 1 კვირაში ჩემი ბლოგი 2 წლის ხდება და მიხარია , რომ ამდენ ხანს გავძელი.

მოდელი 18/12

დღეს წიგნის მაღაზია დიოგენეში ახალი წიგნის, გურამ მეგრელიშვილის მოდელი 18/12–ის, პრეზენტაცია გაიმართა.

დიალოგი 1
–ელე, დღეს სულ გცალია ხო?
–კი
–7ზე წიგნის პრეზენტაციაა, წამოხვალ?
–რავი, ალბათ კი. რა წიგნის?
–ხზ. მეილზე მომივიდა წერილი.

იქ მისულებს ჩვენთვის ჯერ კიდევ უცნობი ავტორი დაგვხვდა , ასევე უცნობი წიგნით ხელში. ეს კი თვითონ ავტორი. იცნობდეთ, რა იცი რა ხდება..

დიალოგი 2
–ნინო, კაი, გასაგებია, მაგრამ ჩვენ რა გვინდა აქ?
–ხზ

ჰო, ცოტახანს ხალხს დავაკვირდი. იმ ხუჭუჭა ბიჭს მართლა კარგი ცხვირი ჰქონდა, კარგ საროჩკიანს კი–კარგი კულონი. დღეს კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ მოსმენის კულტურა არ გვივარგა. უკანა რიგებში მუდმივად ხმაურობდნენ, რამაც თვითონ ავტორიც გააღიზიანა…

ბოლოს მოხდა ის, რისი მოყოლაც არ მინდა, უბრალოდ, რთულია, როცა გეღიმება, თან არ უნდა გაგეღიმოს.. ეს მომენტი კარგად დააფიქსირა ელემ. მე და ჩემი და.

დიალოგი 3
–ელე, მეჩქარება.
–კიდევ?(5 წუთის შემდეგ)
–არა, დაიკიდე…

აღსანიშნავია, რომ ამ წიგნის ბეჭდური და ელექტრონული ვერსია ერთად გამოვიდა. ასევე სიმბოლურად ელექტრონული ავტოგრაფიც გასცა მწერალმა.

დიალოგი 4
–გავიდეთ რა..
–მოიცა მორჩეს..
–…
–ჰოკაი.
(2 წუთში…)
–შენს საყვარელ სასტუმროს გადავუღებ რა…

პ.ს. წიგნის პრეზენტაცია არ მომეწონა. გამოსვლისთანავე ყველაფერი დაგვავიწყდა და სულ სხვა თემებზე ავლაპარაკდით. ალბათ ეს მე ვარ ასეთი, ყველაფერს რომ კრიტიკული თვალით ვუყურებ… ჰო, ეს დიოგენეს უფასო რეკლამა გამოვიდა, რა მაგათი ბრალია ცუდი პრეზენტაცია…